Welkom

Allereerst wil ik nog even benadrukken dat ik deze topic niet ben begonnen, maar ik vond het wel een interessant onderwerp. Ik bouw dus verder op de vraag die door onze voorgangers is gesteld: Hoe zit het met affectie - en seks in het bijzonder - in games?

Ik moet zeggen dat ik weinig bekend was met het fenomeen. Ik speel af en toe wel eens een spelletje, maar ik ben nog nooit seksscenes tegengekomen. Misschien ligt het aan mijn "gamesmaak" die ongetwijfeld vrouwelijker getint is, maar in de games van mijn vriend heb ik het toch ook nog niet gezien. Ik ben dus op zoek gegaan naar voorbeelden. In Amerika heeft the game Mass Effect 2 een hele opschudding veroorzaakt door een aantal seksscènes. Hier kan je het artikel lezen:  http://www.fragland.be/news/Seks-in-games-voor-meer-realisme/23065/ En hier kan je een voorbeeld vinden van zo'n seksscène: http://www.youtube.com/watch?v=YLPk4pwmQ9Q 

Naar mijn mening is dit een vrij "kuise" seksscène. Ik heb nog een paar andere scènes van dezelfde game opgezocht en die waren allemaal even braaf. Ik denk dat je op tv wel wat explicietere seksbeelden te zien krijgt. Daarbij ga ik akkoord met het artikels als ze zeggen dat seks de games realistischer maakt; het is nu eenmaal een basisbehoefte en een uitdrukking van een van onze sterkste emoties, nl. liefde (en lust).   Het is dan ook een natuurlijke evolutie van de games die ook op andere vlakken, bijvoorbeeld op gebied van graphics, ook steeds realistischer worden. Natuurlijk moet wel duidelijk aangegeven worden dat de games 18+ zijn.

Dit is nog een interessant artikel over emoties in games: http://www.ng-gamer.nl/content.php?id=8739 Hier pleit men voor de acceptatie van meer volwassen thema's, en dus ook seks, in de game-industrie. Ze vinden dat de games momenteel te veel gericht zijn op een jong publiek en op het triggeren van "gemakkelijke" emoties. Denk hierbij aan bijvoorbeeld het schrik-effect. De nieuwe volwassen games moeten meer inspelen op sociale emoties zoals  wanhoop, liefde, haat, berouw. De gamer zal zich zo meer betrokken voelen bij het personage.

Dus, seks in games: ik ben voor. En de gemiddelde Vlaamse gamer ook als ik de reacties op internet  zie. Wat is jouw mening hierover? Feel free om te reageren.

Groetjes,
Eline

Beste lokalisatiefanaten,

Na een lange wandeling in het zonnetje vandaag, heb ik eindelijk weer genoeg inspiratie voor een blog over een zeer hip fenomeen in de vertaal-en lokalisatiewereld.

Door de financiële crisis gaan de zogenaamde fashionista’s eerder kiezen voor belangrijke basisstukken, niet voor buitensporige en uitzonderlijke items. De klassiekers waar er volgens de modewereld het meest wordt in geïnvesteerd zijn, bijvoorbeeld, hét zwarte jurkje en een witte blouse. Kortom: klassieke en onontbeerbare stuks.

In de vertaal- en lokalisatiewereld daarentegen slaat men- onder andere door de crisis- ook een nieuwe weg in: die van het crowdsourcen.
Crowdsourcing is het inzetten van je publiek als bron. Dat hoeven dus niet noodzakelijk professionals te zijn; er kan ook worden geopteerd voor vrijwilligers, geïnteresseerden, etc.
De filosofie kwam voor het eerst begin 21^ste eeuw op gang en de term werd het eerst gebruikt door Jeff Howe[1] ,redacteur bij Wire Magazine, en ontstond uit een samenvoeging van de term outsourcing met crowd.
Het fenomeen werd al eerder toegepast door social network-sites als Facebook en Twitter.

Nu brengt de term crowdsourcing wel heel wat kritiek met zich mee. Zo zouden de bedrijven die er beroep op doen heel veel geld verdienen op de rug van hun consumenten, want zij bedenken die nieuwe, lucratieve ideeën. Zomaar gratis en voor niks.
 Anderzijds hebben de producenten dan weer een degelijk luisterend oor tegenover hun gebruikers.
Het lijkt me ook een uitdaging om voor sommige projecten vrijwilligers te vinden wegens te weinig interesse en om, gedurende het project, een blijvend contact met hen uit te bouwen.

Als afsluiter wil ik nog even meedelen dat crowdsourcing uiteraard veel breder kan worden genomen dan enkel bij het vertalen en lokaliseren van websites of software. Voorbeelden kan je o.a. vinden op de onderstaande link en door zelf eens te googlen.
Ook Jeff Howe heeft een leuk filmpje op youtube over crowdsourcing, waarvan ik de link onderaan heb gezet.
Zo, nu hebben jullie weer stof tot nadenken tijdens deze zonnige vakantiedagen!

Groetjes,

Kim

Nuttige links:

http://www.adformatie.nl/column/bericht/wat-is-crowdsourcing (zeker lezen: leuke analogie met de voedselproductie)
http://www.youtube.com/watch?v=F0-UtNg3ots

Beste medestudenten,

Eerder hebben we al gezien dat verschillende landen en culturen verschillende manieren hebben om informatie weer te geven (denk aan de Cultural Dimensions van Geert Hofstede). Zo is bijvoorbeeld het individualisme veel hoger in ons Belgenlandje dan in eender welk Aziatisch land. De Aziaten gaan in het algemeen veel meer beroep doen op het groepsgevoel.
Toch zijn wij ervan overtuigd dat er een paar algemene regels gelden als je gaat lokaliseren en juist daarom hebben we een beetje research gedaan naar hoe je het best aan de slag kan gaan.

Zo wordt het aanbevolen culturele en politieke hinderpalen achterwege te laten.  Door bijvoorbeeld geografische conflicten (denk aan Israël en het Midden-Oosten Conflict) te omzeilen, kan er worden vermeden dat je potentiële klanten een ander product gaan verkiezen of –erger nog- dat bepaalde regeringen je product gaan boycotten.
Enkele tips:

- Vermijd uitdrukkingen in slang, informele en / of dubbelzinnige uitdrukkingen. In het beste geval zijn ze moeilijk te vertalen; in het slechtste worden ze verkeerd opgevat en komen ze beledigend over.

- Vermijd afbeeldingen die in andere culturen als aanstotelijk kunnen worden ervaren. Het kan misschien cliché klinken, maar denk aan het masculiene karakter van Saoedi-Arabië.

- Vermijd kaarten met controversiële regionale en nationale conflicten. Ze kunnen nogal snel in het verkeerde keelgat schieten.

Dit was zowat de basis volgens ‘lingobit’. Vrij algemeen, maar toch belangrijk om even rekening mee te houden. Verdere ideeën zijn natuurlijk altijd welkom !

Groetjes,

Kim en Eline

Beste medestudenten,

Zoals jullie weten zijn de blogs, facebookgroepen enz. doorgegeven aan de volgende beheerders. Ik vond het echter een goed idee van onze voorgangers om, voor de brossers onder jullie,  elke week een kort overzicht van de les te geven.

Deze week hebben we in de praktijkles de website van The Wellcome Trust vertaald. Dit is niet zo moelijk als het klinkt. En voor diegenen die de les gemist hebben of het toch nog niet zo goed snappen, heeft meneer Declerck tijdens de gemeenschappelijke les van 15 maart een handige stap-voor-stap gebruiksaanwijzing uitgedeeld. Als je die les ook gemist hebt, moet je dus maar eens lief naar een collega lachen...

Tijdens de gemeenschappelijke les heeft meneer Declerck een iets of wat geheimzinnige uitleg (wegens zwijgplicht) gegeven over de vergadering in Limburg (of was het Luxemburg?). Als ik het goed begrepen heb, komt het hier op neer:
1) De toekomst van de vertaler* (voor wie het nog niet door had) zit in toenemende mate in de lokalisatie.
2) Vertaalgeheugens zullen in de toekomst steeds meer online tegen betaling beschikbaar worden gesteld. De vertaler/lokaliseerder zal dus een soort zakenman* worden: Enerzijds zal hij* betaald worden voor alle woorden die hij vertaald, anderzijds zal hij zelf moeten betalen voor de vertaalgeheugens die hij gebruikt.

Verder hebben we nog een gebruiksaanwijziging voor het vertalen van Help files gekregen, een blad met vacatures en een extra oefening die we tegen volgende les moeten doorsturen.

Voilà, dat was het ongeveer. Vergeet ook niet jullie mail regelmatig te checken, want er volgt nog een taak.

* Vergeef mij het gebruik van de mannelijke termen en lidwoorden, maar ik vind het zeer vermoeiend en bovendien onleesbaar om elke keer "hij/zij", "vertaler/vertaalster" enz. te gebruiken.

Beste lokalisatiefan,

De laatste les stond vooral in het teken van Translation Quality Assurance (TQA). Voor we echter aan dit thema begonnen, werd er nog wat gediscussieerd over wat taak 3 zou inhouden, hoe de lessen georganiseerd zouden worden (de ochtend en avondles waren verschillend door een defect in het netwerk ’s morgens) en werd er gevraagd waarom er zo weinig reactie was op de verschillende netwerksites die door ons eigen bloed, zweet en tranen zijn opgezet en onderhouden.

Hierna leidde een powerpoint-presentatie ons door de rest van de les. TQA of vertaalevaluatie blijft een heikel onderwerp bij vertalers en bedrijven. Vertalers worden in hun opleiding vooral getraind op het vertalen, terwijl in veel bedrijven de evaluatie van vertalingen op basis van numerieke gegevens centraal staan. Hoe kun je je als vertaler daar een mouw aan passen?

Één manier is het bestuderen van TQA-methodes die worden gehanteerd.

Maar hierbij rijzen een paar vragen. Hoe evalueer je een vertaling? Wat is de kwaliteit van een vertaling? Kan kwaliteit überhaupt gemeten worden?

Een eerste vereiste is consistentie die toch voldoet aan de eisen en verwachtingen van de klant.

Net zoals er standaarden zijn waaraan vertalers zich kunnen toetsen zijn er voor bedrijven TQA-programma’s die vertalingen analyseren op fouten en niet-ingecalculeerde woordkeuzes (bv. LISA QA, SAE J2450)

Hierop werden de standpunten van specialisten in de materie en de standaarden van verscheidene organisaties zoals de ATA en de ITI voor vertalers onder de loep genomen. Ook volgden een paar voorbeelden uit programma’s zoals SAE J2450 en LISA QA.

Een aantal interessante vragen werden dan gesteld. Wat zijn de negatieve effecten van zo’n tools op vertaalkwaliteit? En de positieve? Welke vertaaltoepassingen uit het grote aanbod worden dan vooral gebruikt?

Deze zelf in te vullen cliffhangers vormden het einde van de les.

Bonusmateriaal

The Localisation Industry Standards Association (19/03/2010)

            http://www.lisa.org/LISA-QA-Model-3-1.124.0.html

SAE International

            http://www.sae.org/technicalcommittees/j2450p1.htm

Beste lokalisatiefanaten,

Hieronder vinden jullie een brief die we 05/03/2010 naar diverse gamelokalisatiebedrijven hebben gestuurd. In bijlage hadden we ook een vragenlijst bijgevoegd.

Dat ze het druk hebben is wel duidelijk, want U-TRAX, Game Localization, Active Gaming Media, Pink Noise, US Speaking en X-Loc hebben op het moment van dit schrijven nog niet geantwoord.

Mijnheer,
Mevrouw,
 
Allereerst wens ik u te bedanken voor uw informatieve en intuïtieve webstek.
Een lokalisatiesite die overzichtelijk is en niet teloor gaat in legio gegevens is een ware verademing.
Hoewel we nog zeer bescheiden studenten zijn, is het ons doel om in de lokalisatie-industrie te stappen. We hebben dan ook recent een blog opgericht over lokalisatie in al zijn facetten. U kan deze bekijken op http://lokalisatie.skyblogs.be
Onze ware interesse ligt echter bij gamelokalisatie en dit is waar uw expertise in het spel komt.
Op onze zoektocht naar informatie zijn we op uw mooi verzorgde website gekomen en we hoopten dat u even tijd kon vinden voor het beantwoorden van de volgende vragen.
U zou ons hiermee vast helpen om het harde werk dat ons gameplezier verzekert beter in te schatten en te illustreren.
 
Bij voorbaat dank,
Daphné Brulez en Thierry Baudez 

Wordt misschien vervolgd...

2. Games, auto’s en politiek, het ongelukkige trio’tje

Een Mercedes McLaren Mini SLR en een Ferrari 430 Scuderia vlammen je eigen Ashton Martin One-77 voorbij op het Grand Prix Circuit in Monaco. Je schakelt hoger en trapt je Ashton Martin op de staart. “Die veredelde Italiaanse rolstoel gaat er aan!” flitst er door je hoofd en je zet druk door in de wielen van de Ferrari te rijden. Een linkerbocht verder bemerk je een kleine opening binnen de bocht. Voordat je tegenstander het goed en wel beseft, ben jij voorbijgeglipt. Enkel die Mercedes nog.

“Die roestbak trekt trager op dan een goederentrein,” fluistert je snelheidsduiveltje je in de oren. Je luistert grijnzend naar zijn advies en wacht op de laatste haarspeldbocht in het circuit. Daar ga je hem pakken. Op het eerste lange stuk hou je moeiteloos de Mercedes bij. Je bestudeert hoe de Mercedes het doet in de volgende bocht naar links en bent nu vastbesloten om je plan uit te voeren. Het tweede lange stuk raast aan je voorbij en daar heb je de haarspelbocht. Je neemt wat gas terug. Je leunt zo hard als je kunt naar links en ja! Ja! De Mercedes moet terrein vrijgeven. Eén seconde en je bent hem voorbij!

Twee seconden later besef je dat je wielen het contact met het asfalt even kwijt waren en zit je tegen een muur. Zonder twijfel perte totale. Die Mercedes heb je ook mooi meegenomen. De camera zoemt uit en je ziet twee perfecte auto’s tegen de muur geparkeerd.

Game Over. Spijtig.

Twee perfecte auto’s? Zouden dat nu geen wrakken moeten zijn? In het echt zou dat toch ook zo zijn?

Je bent dan wellicht een spel aan het spelen met licenties van echte wagenconstructeurs. Hoewel veel spelontwikkelaars er prat op gaan de meest realistische race-simulator aan te bieden, ontbreken vaak de schademodellen die het spel (nog) realistischer zouden maken.

Het grootste voorbeeld hiervan is Gran Turismo van Polyphony Digital. Deze spelontwikkelaars gebruiken enkel bestaande merken en die wensen hun auto’s niet geblutst en gecrasht af te beelden voor zo’n groot publiek als de gamerwereld. En dat maakt de lokalisatieklus eenvoudiger.

Maar wat doe je als lokalisator wanneer een schademodel is voorzien voor het volledige wagenpark in een spel, maar politici in een land daar anders over denken? In sommige landen is het namlijk verboden om eigen nationale modellen beschadigd te tonen. De rest van de wagens is niet belangrijk.

Zwicht je als lokalisator (en uitgever) onder de politieke druk en verkoop je het spel zonder al te veel ophef? Of maak je het spel moeilijk te verkrijgen door vast te houden aan de originele code, waarbij je ook de nodige gratis media-aandacht krijgt?

Voor een voorbeeld van onoverwinnelijke wagens, worden jullie uitgenodigd op: http://www.youtube.com/watch?v=1inFIk6EOwg&feature=related

Voor een uitgebreide demonstratie van mooi uitgewerkte schademodellen, kun je hierop terecht: http://www.youtube.com/watch?v=OgWrztmYWAw

Later deze week: 3. Gelokaliseerde affectie in games

Beste lokalisatiefans,
 
Hieronder heb je het verslag van de voorbije lokalisatieles.
We zijn begonnen met een kleine show van alle lokalisatiekanalen van onze medestudenten.
Even degene die we konden vinden terug op een rijtje:
http://lokalisatie.bloggen.be van Sabrina Goelen en Evi Verhaert
http://www.youtube.com/lokalisatie0910 van Rik Vergauwen
http://www.facebook.com/group.php?gid=313069617471&ref=ts van Eva Pfaff en Andy Anderson
https://twitter.com/L10N_groep2 ook van Eva Pfaff en Andy Anderson 
https://twitter.com/L10N_groep1 van Ine Clijsters
http://www.facebook.com/group.php?gid=337240465515&ref=ts van Marie Lammertyn en Carolina Maciel de França

In de cursus hebben we even gekeken naar de AM+A tekst. Dit werd gelinkt aan het cultuurmodel van België.
Kijk ook even op deze link voor meer informatie: http://www.geert-hofstede.com/hofstede_belgium.shtml
Vervolgens toetsten we de theorie even aan de praktijk.
Zo werd de Universiteit van Malaya vergeleken met de Universiteit van Eindhoven. Waar de eerste site (http://www.um.edu.my/)  meer gericht was op groepsgevoel en een eindresultaat, werd op de tweede site (http://w3.tue.nl/nl/) het nieuwe begin sterk in de kijker gezet. Let bij deze laatste ook op de impact die het percentage Belgische studenten hebben op de site: meer structuur en veel menuutjes.
Vergelijk deze bijvoorbeeld met de Hogeschool in Hollandwebstek (http://www.inholland.nl/), die veel frivoler is.
Het volgende voorbeeld was de National Park Service (http://nps.gov) die zich meestal richt tot individuen en weinig mensen in beeld laat zien. De bezoekers komen immers voor de natuur en niet voor groepssentiment.
www.tourism-costarica.com is het schoolvoorbeeld van een puur commerciële toeristische stek, 'recommendations from google' incluis. Verwacht je hier aan foto's van de mooie flora en fauna en zeer gelukkige en bruingebakken mensen die je naar het 'ideal tropical paradise for your vacation' moet lokken.
Hierna volgde de Japanse vs Zweedse Excite-webpagina. Op het vermijden van onzekerheid scoort Japan volgens Geert Hofstede even hoog als België, wat zich op www.excite.co.jp vertaalt in legio menu's. De Zweedse variant www.excite.se is daarentegen zeer open, wat wijst op een lagere onzekerheidsvermijding.

En hierna werd de klas afgerond.
 
Groeten,
Daphné en Thierry

Beste lokalisatiefanaat,

Onder het motto ‘Wat is gamelokalisatie?’ hebben wij 3 categorieën geselecteerd die het fenomeen wel duidelijk zullen maken. Elke week wordt een ander aspect onder de loep genomen.

Deze week:

1. Het onzichtbare bloed

Je speelt af en toe een videospel waarin je mensen, zombies, aliens, alles wat beweegt... afknalt. Zo hebben wapenarsenalen, militaire strategieën en het woord ‘godverdomme’ in 52 talen geen geheimen meer voor jou. Maar waarom zie je bijvoorbeeld zo weinig Duitsers in bepaalde online-spellen? Zijn ze dan zo’n n00bs (uitspreken als ‘noebs’) of hebben ze andere redenen?

Eén van de belangrijkste factoren die de strategie van gamelokalisatie voor een land bepalen zijn de leeftijdsclassificatiesystemen. Vaak worden deze classificaties uitgevoerd door bevoegde organisaties. Zo zijn de meeste Europese landen lid van het Pan European Games Information (PEGI), een overkoepelend panel van experts in diverse vakgebieden. De taak van deze mensen bestaat uit het toekennen van een minimumleeftijd voor elk spel dat de Europese markt binnenkomt (en dat zij in handen krijgen). Hiervoor kijken ze naar de inhoud van het spel: het al dan niet voorkomen van drugs, fysiek of verbaal geweld, seks... zullen het spel zijn stempel geven.

Op basis van die classificatie, zo gaat de redenering, kunnen ouders de spelkeuze van hun kinderen ook vóór de aankoop de inhoud van een videospel inschatten. Of dat wel efficiënt werkt is een andere vraag.

Hoe zou je als marketingmanager je spel willen profileren? Liefst als het coolste spel ooit met een zo laag mogelijke leeftijdsclassificatie (en dus voor iedereen legaal verkrijgbaar), toch? Een vaak gebruikte strategie is om ‘gevaarlijke’ elementen uit het spel te weg te coderen en het zo aan de lokale voorkeuren aan te passen.

Het Westerse voorbeeldland bij uitstek als we de pers mogen geloven, is Duitsland met de legendarische ban op bepaalde games. Allereerst moet je weten dat games bijna nooit verbannen worden in Duitsland, in tegenstelling tot wat de niet-Duitse pers vaak verkondigd.

Enkel wanneer de inhoud van games in strijd is met artikel 5131 van de Duitse strafwet en ‘wreed’ of ‘mensonterend’ geweld bevat, kan een spel van de nationale markt geweerd worden. De drie beste (en zowat de enige) voorbeelden van zo’n spelen zijn Mortal Kombat 2, Wolfenstein 3D en Manhunt. Bij Wolfenstein 3D schoot vooral de historisch verkeerde afbeelding van Nazi-propaganda de nationale waakhonden USK en BPjM in het verkeerde keelgat. (Duitsland zit niet onder de PEGI-paraplu, maar heeft zijn eigen classificatiesystemen.)

Toch verklaren spelontwikkelaars hun game ‘banned’ wanneer USK en BPjM er de hoogste leeftijdsclassificatie op plakken. Ze bedoelen hiermee dat hun spel op de welgekende Index of zwarte lijst is geplaatst. Dat vertaalt zich in een spel dat perfect legaal verkocht mag worden aan volwassenen en waarbij handelaars die toch aan jongeren verkopen, aangeklaagd kunnen worden. De belangrijkste andere beperking is dat er geen reclame voor deze games gemaakt mag worden.

Om toch maar niet op de Index te verschijnen, elimineren lokalisatoren vaak al het bloed en andere rotzooi die in andere landen wel toegestaan worden, om de marketingmachine in Duitsland vrij spel te geven. Dit resulteert in spellen waar je in België bijvoorbeeld met één schot een vijand in een ware bloedfontijn kunt omtoveren en de spelers in Duitsland niets van je enthousiaste beschrijving begrijpen. De lokalisatoren hebben dan simpelweg het bloed uit de code weggetoverd of het bloedvergieten tot een strikt minimum beperkt.

De volgende keer dat je online komt moet je maar eens een paar beelden uit het shooter-genre op Duitse gamesites (bv. www.4players.de ) vergelijken met die op Engelse (bv. www.gamespot.com) .

Wil je meer te weten komen over de classificatie in België? Surf dan even naar http://www.pegi.info/nl/index/

Meer informatie over de situatie voor gamers in Duitsland? Kijk eens rond op http://mag-murphy.net/2008-10-29/video-game-censorship-in-germany-how-it-works-how-it-doesnt

Groeten,

Daphné en Thierry

Volgende week:

2. Games, auto’s en politiek, het ongelukkige trio’tje.

Beste medestudenten,

Deze les spitste zich vooral toe op cultuurmodellen zoals ze ontwikkeld werden door Geert Hofstede en  in veel internationale bedrijven worden toegepast.

De parameters die hierbij gehanteerd worden zijn machtsafstand (Power Distance), individualisme (Individualism), masculiniteit (Masculinity) en onzekerheidsvermijding (Uncertainty Avoidance). Later voegde hij daar lange- of kortetermijndenken aan toe (Long-Term Orientation).

Hoe scoort België op deze criteria? Een kleine analyse vindt je hier: http://www.geert-hofstede.com/hofstede_belgium.shtml 

Zoals je ziet, blijft België de gulden middenweg volgen. Enkel voor onzekerheidsvermijding scoren we bijzonder hoog. Maar wat betekent dit nu concreet? Wetten, regels, kaders, maatregelen, beleid, … domineren het leven van de Belg om elk gevoel van onzekerheid uit te sluiten. Het onverwachte is weinig welkom en verandering wordt met argwaan bekeken.

In lokalisatie voor België speelt dat ook een rol. Volgens Mr Declercq uit dit fenomeen zich in extra menuutjes en een duidelijke structuur op het Belgische internet.

Voorts nog een tip voor alle mensen die graag met foto's werken. Bij het googlen van "copyright free pictures" krijg je een resem sites waar je risicoloos (althans voor auteursrechten) foto's kunt downloaden en kopiëren. Have fun!

Later op de week: Top-Essay!
Games voor iedereen? Een eigenwijze studie.

Meer info

 over Geert Hofstede en zijn visie op cultuurverschillen

è http://www.geert-hofstede.com/

over hoe je op interpersoonlijk niveau reageert op de verschillen (wat doorscrollen tot aan de tabellen)

è http://www.mindtools.com/pages/article/newLDR_66.htm

over copyright free pictures

è http://ezinearticles.com/?How-to-Find-Copyright-Free-Pict...

Daphné en Thierry

Beste lokalisatoren,

Wat heeft lokalisatie te maken met kernwapens, elektriciteit en koelkasten? Alle antwoorden komen in het volgende sprookje aan bod.

Er was eens, beste lokalisatoren, lang, lang geleden een jongen genaamd Anderson.

Philip Warren Anderson.

Zijn verhaal begon op 13 december 1923. Hij groeide op in het landelijke Illinois waar hij wandelde, kanode, picknickte en zong rond het kampvuur wanneer hij de kans kreeg. Kortom, hij leidde een zorgeloos leventje op het platteland. Enkel de politiek legde daar af en toe een smet op. Zijn ouders kwamen zelf uit academische families en wekten bij de jonge Philip een sterk gevoel voor gerechtigheid. De jongen was tijdens het Interbellum dan ook veel beter op de hoogte van de situatie in Europa en Azië dan zijn leeftijdsgenoten. Dit politiek bewustzijn zou nooit verdwijnen.

Maar voor hem lag de echte interesse bij wiskunde. En het duurde niet lang of hij ontwikkelde eveneens een passie voor fysica.

Hij was dermate door het vak geboeid dat hij in 1937 werd opgemerkt en geselecteerd voor één van de allereerste nationale beurzen voor Harvard. Hier studeerde de jonge Philip drie jaar alvorens hij in 1940 voor een keuze gesteld werd: bij het leger inlijven als infantrist of in het Naval Research Laboratory onderzoek verrichten. Hij koos voor het laatste.

Zo werkte het innoverende fysicagenie tussen 1940 en 1943 indirect voor het leger en lanceerde hiermee officieel zijn carrière. Zijn collega’s waren naast het werk ook onder de indruk van zijn legendarische bridgesessies.

Maar het zou tot 1958 duren voordat hij de wereld kon overtuigen van zijn talenten. Na jaren te hebben gewerkt in een elektriciteitsbedrijf publiceerde Philip W. Anderson een theoretisch stuk (Absence of diffusion in certain random lattices) waarin hij een revolutionaire theorie voorstelde. Volgens de theorie was het mogelijk deeltjes in geleidende materialen te stoppen waarbij deze hun geleidende eigenschappen verliezen. In mensentaal: een metalen buis die elektriciteit geleidt, kan door invoeging van externe elementen geen elektriciteit meer geleiden.

Dit was als het ware de lokalisatie van energiedeeltjes. Tegenwoordig wordt dit fenomeen dan ook Anderson Localization genoemd.

De man bleef verbazen met een vloed aan (theoretische) nieuwe inzichten en ontving in 1977 uiteindelijk de Nobelprijs van Fysica o.a. voor zijn werk rond lokalisatie.

Recentelijk, op 10 februari 2010, publiceerde Science Daily een artikel dat de Anderson Localization theorie visueel ondersteunt. Een ander artikel van het Franse Centre National de la Recherche Scientifique is tot dezelfde conclusie gekomen, eveneens met een grafische voorstelling die de voorspellingen van Philip Warren Anderson ondersteunde.

Applicaties van de Anderson Localization theorie variëren van het magnetiseren van materialen tot de nauwkeurigste planning van energieverloop in een materiaal. Als het ware van koelkasten tot kernwapens.

Officieel is Philip Warren Anderson tegenwoordig gepensioneerd, maar hij blijft nog zeer actief in wetenschappelijke kringen.

En nog steeds leeft hij lang en gelukkig.

Einde

Referenties:

Centre National de la Recherche Scientifique

http://www2.cnrs.fr/en/1343.htm#global

Nobel Prize

http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/1977/anderson-autobio.html

Science Daily

http://www.sciencedaily.com/releases/2010/02/100209091840.htm

World Scibooks

http://www.worldscibooks.com/physics/7663.html

Beste medekinders,

Op de agenda van de les stonden:

* de resultaten van de bevraging omtrent onze internetgewoontes. De grote boodschap: ons geek-gehalte moet omhoog! Vanaf nu elke dag werken met C basic en Dreamweaver zouden een gezonde boost moeten leveren.

* 'Tips & Trucs'. Het magazine zou je op de goede weg naar het geekdom moeten zetten. Het ligt in de betere krantenwinkel, maar ook via de site www.tipsentrucs.nl kun je al heel wat te weten komen. Als jullie andere goede links en/of bladen kennen, zet het aub bij de reacties.

* hoe LinkedIn en het Hivt je kunnen helpen om vertaalwerk te vinden. Niet enkel je ervaring in vakantiejobs, maar ook je vertaalervaring opgedaan op het Hivt leveren een niet te verwaarlozen bijdrage.

* de site www.proz.com kan je ook de nodige extra ervaring (en lage inkomsten) verschaffen om je carrière in de richting van freelance-vertaler verder uit te bouwen. Ook vind je daar de nodige evenementen om in het vertaalwereldje up-to-date te blijven. Een kleine opmerking over deze site volgt nog.

* Ignacio Garcia. De man heeft een aantal interessante theorieën ontwikkeld over de invloed van informatica op het vertaalgebeuren en het lokaliseren. Vertalen gebeurt meer en meer op segmentniveau, het tijd-ruimte continuum is tegenwoordig een hoogst abstract begrip, enz. Voor meer info over zijn theorieën kun je terecht op http://www.jostrans.org/issue12/art_garcia.php . Het profiel van de man zelf vind je op http://www.uws.edu.au/humanities_languages/shl/key_people...

* Frank Austermühl, bekend voor zijn schematisering van het vakgebied lokalisatie. In de les hebben we 3 schema's van zijn hand ontdekt: een schematische voorstelling van wat lokalisatie allemaal inhoudt, lokalisatoren vs vertaler en een indeling van de diverse teksttypes. Meer info en schema's zijn beschikbaar op http://isg.urv.es/seminars/2003_localization_online/auste... 
Het profiel van de heer Austermühl himself is zichtbaar op http://isg.urv.es/publicity/doctorate/faculty.html#auster... 

* hoe ziet de toekomst van vertalen en lokaliseren eruit? Volgens de Heer Declercq niet zo rooskleurig. Kapers op de kust zijn de gratis of bijna gratis (amateur?)vertalers van Facebook Translate, www.proz.com , fansubs, en andere. Het trekt de prijs van vertalingen naar beneden en zo kunnen wij ons brood niet meer verdienen. Geld vragen dus.

* Resource Hacker. Het programma is speelgoed dat net zo goed gebruikt kan worden voor een aprilgrap als voor een lokalisatieproject.
http://www.angusj.com/resourcehacker/
Have fun!

Tot uw dienst,
Daphné en Thierry

Lieve lezertjes,

Volgende week krijgen jullie het meest explosieve lokalisatiesprookje ooit.

Benieuwd?

Fantastisch! Wij zijn het ook.

Dit was week 7.

Tot uw dienst,
Daphné en Thierry

Hey,

Voor alle mensen die even hun Trados Workbench-kennis terug wensen op te frissen:
http://spanish-translation-blog.spanishtranslation.us/how... 

Je krijgt hierbij de basis van het programma terug op je bord, en met de paplepel worden de verscheidene secties van het programma voorgesteld.

Succes!

Les 1 08/02/2010

Een inleiding tot het vakgebied en ons laten warmdraaien voor de grote uitdagingen die ons te wachten staan. Dat was de focus van de eerste les.

Verder kregen we www.linkedin.com als grote aanrader. Je vindt er een facebook-achtig programma, maar dan gericht op het professionele leven. Wil je kans maken snel op te klimmen in de professionele wereld, dan kan deze je bijkans helpen.

Voor zij die doelgericht met taal en vertalen willen werken, kan www.taalsector.be ook een hulp zijn. Vergeet je niet in te schrijven voor de gratis nieuwsbrief voor tal van weetjes.

Beste Held van Lokalisatie
(u weet wel, zo vroeg op de ochtend)

U wordt bij deze welkom geheten op onze eigenste blog.

 Wat kun je hier verwachten?

·         Samenvattingen van de les

·         Extra uitleg bij genoemde programma's van de les

·         Forum voor de taken

·         Bonussectie met dingen die je nooit had geraden

Nu dat is uitgeklaard, wensen wij jullie enorm veel WoW-momenten toe.

Wees mondig! Hou het levendig!

Met enthousiasme,

Daphné en Thierry